گرمی دستت را

       پشت آن پنجره ی خاطرمان

                                        حس کردم

           چه بسا دیدن باران و تگرگ

                     که بران پنجره ی سرد زنند

             که در آن تاریکی           آرزویم      عمرم

     با همان چتر غریبانه ی خود

                       دور شود                   چشم من خیس شود

             با هر آن یک قدم دوری خود

                                         چند قدم عمر مرا میکاهد

             تا که در فکر و خیال              میمیرد

  هر روز میگیذرد

                                خوابم   خیال توست

                                غذایم  سیری توست

    و زنده بودنم    خبر از خوبی توست

                                         و بر بلندای رویاهایم  مینویسم

                           تمام وجودم برای توست